Absolwent Wydziału Mechanicznego E­­ner­­ge­­tycz­­ne­­go Politechniki Śląskiej w Gliwicach, gdzie w roku 1973 uzyskał tytuł magistra inżyniera o specjalności inżynieria jądrowa. Od 1973 roku pracownik na­u­ko­wo-dydaktyczny w Instytucie Techniki Cieplnej Po­li­techni­ki Śląskiej. W 1977 roku uzyskał stopień doktora nauk technicznych, w 1994 stopień do­kto­ra habilitowanego w dyscyplinie naukowej Budowa i eksploatacja maszyn, a w 2003 roku tytuł profesora w dziedzinie nauk technicznych.

Od 2006 roku pełni stanowisko profesora wyczajnego w Politechnice Śląskiej. Od 2000 r. kieruje Zakładem Energetyki Gazowej, Rozproszonej i Jądrowej w Instytucie Techniki Cieplnej Politechniki Śląskiej, gdzie utworzył zespół badawczy kompleksowo podejmujący problematykę rozproszonej energetyki gazowej i inżynierii gazowniczej. Twórca i opiekun uruchomionej w 1999 roku pierwszej w Polsce specjalizacji studenckiej o nazwie Energetyka gazowa

Obszar badań i zainteresowań naukowych obejmuje między innymi analizy optymalizacyjne złożonych cieplnych procesów przemysłowych, zagadnienia wymiany ciepła, ekonomika inwestycji energetycznych i zagadnienia energetyki gazowej oraz energetyczne zaopatrzenie budynków,. Prowadzi intensywne działania w zakresie wdrażania technologii rozproszonych kogeneracyjnych układów energetycznych głównie w oparciu o paliwa gazowe. Autor i współautor ponad 240 publikacji i referatów oraz 7 monografii i skryptów, a w tym „Gazowe układy kogeneracyjne” (WNT 2005), „Ocena efektywności energetycznej i ekonomicznej gazowych układów kogeneracyjnych małej mocy” (WPolŚl 2002) oraz „Układy energetyczne zintegrowane ze zgazowaniem biomasy” (WPolŚl 2008). Oprócz pracy dydaktycznej i badawczej prowadzi działalność popularyzującą w kręgach technicznych technologię rozproszonej energetyki gazowej. Jest autorem i kilkudziesięciu prac badawczych zrealizowanych na potrzeby przemysłu. Znaczna część tych prac dotyczyła technicznych i ekonomicznych studiów nad celowością instalacji gazowych układów energetycznych.